Zasadniczo nie ma zbyt wielu problemów związanych z nauczaniem języka szwedzkiego. Może poza tym, że jak na razie niewiele szkół podejmuje się w ogóle organizacji zajęć w tym właśnie języku. Zatem problemem może być jedynie znalezienie miejsca, w którym można się tego języka nauczyć. Problem ten dotyczyć będzie głównie mieszkańców wsi i małych miast, gdzie ciężko jest czasami zapisać się na dodatkowe lekcje nauki chociażby języka angielskiego.

Język szwedzki uważa się za stosunkowo łatwy. Przyswojenie podstawowych informacji, dotyczących na przykład odmian rzeczowników nie dostarcza zbytnich problemów (rzeczowniki występują tylko w dwóch rodzajach i nie odmieniają się- występują zawsze w tym samym przypadku). Jedynie dla nas, jako Polaków, problematyczne może stać się zagadnienie formy określonej i nieokreślonej, która w naszym rodzimym języku nie znajduje odzwierciedlenia- ciężko ją zatem porównać do czegoś, co znamy od najmłodszych lat. Jednak przy odrobinie cierpliwości nauka staje się łatwa i przyjemna. Dodatkowych atrakcji (oraz niekiedy problemów) dostarcza melodyjność tego języka- trzeba poświęcić trochę czasu by nauczyć się odpowiedniego akcentowania wyrazów.





Przyklady:



   billig (se.) - marny (pl.)
   kvinnlig (se.) - kobiecy; żeński, rodzaju żeńskiego (pl.)
   pensel, borste, borsta (se.) - pędzel (pl.)
   fetma (se.) - tusza (pl.)
   exklusiv (se.) - ekskluzywny, wył±czny, wykluczaj±cy (pl.)
   helst (se.) - chętniej; raczej (pl.)
   fjńrran, langt avlńgsen (se.) - daleki; odległy (pl.)
   slńkt, ńtt, familj (se.) - rodzinny (pl.)
   hushallerska (se.) - gospodyni, dozorca (pl.)
   förolńmpning, anstöt, förnńrmelse (se.) - występek (pl.)